Ümitlerimin Gemisi

Uzun direklerin ucuna Uzak iklimleri çiziyor duman. Beyaz köpüklü sular ardına, Gömülüyor hatıralarıyle liman. Gemim gidiyor, gidiyor Hafif dumanında Martılarıyle Gemim gidiyor, gidiyor Tayfalarının dudaklarında Şarkılarıyle, Bembeyaz güvertesinde duran, Mavi elbiseli gemicilerim Selâm, sevgi hasret taşıyor Bembeyaz yelkenlerine vuran Hayallerimin rüzgarıyle Gemim yaklaşıyor, yaklaşıyor Ah! direkleri, kollar gibi, Allah'a yükselen Teknesi, göynüm gibi, yeşil sularda yüzen Gemim!.. Ah! sevgiliye ümitlerimi götüren Bahriyelilerim Çabuk git, çabuk, gemim benim Seni, narin ellerinde, kalpleri gibi, mendilleri titreyen, Mavi gözleri yaşlı, genç kızlar bekliyor. Seni, hovarda bahriyelilerin parasını yiyen, Dudakları boyalı kadınlar bekliyor? Seni, bir çam kabuğuna bütün hasretiyle işleyen, İhtiyar kaptanın mavi elbiseli oğlu; Seni, içleri uzak diyarların hasretiyle dolu, Yanık derili, yalınayak, çocuklar bekliyor Git gemim, git? Seni, bütün denizi ve gemileri sevenler Seni, beyaz yelkenlerde rüya görenler Bekliyor Git gemim, çabuk git Benden selam, sevgi götür, Aşkımı, ümidimi götür Bekleyenlere Git gemim, git!.. Ah! ne oldu öyle birden? Bin hayalle yüzdürdüğüm gemim? Koptu yavaş yavaş orta yerinden Yarime yazdığım mektubum benim!.. Kâğıt gemim gittikçe yan yatıyor. Uzanmış sevgilimin küçük elleri, Gemimin direkleri gibi, suya Zavallı bahriyelilerim atıyor, hasretle işlediğim mavi elbiseleri, İçimin direkleri Gibi, suya Sular, onu, yılların aşkımızı örttüğü gibi, örtüp unutuyor. Gemim ümitleriyle, hatıralarıyle, bahriyelileriyle batıyor!.