Bir Gün Daha

Benim bir sevgilim vardı eskiden, Güzelliğiyle ünlüydü. Aşkı, sevgisi ve baktığında insanın kalbini yakan o gözleriyle, Bağlardı kendine ve her gün daha aşık ederdi. Derin sevgiler sakladım ona, Şimdiyse dönmüş, Bana sinirden bir nefret yağmuru saçıyor. Ve ölmek istiyor şimdi, Tıpkı ben ve benim aşkım gibi. Ağlıyor bazen üzüntüsünden, Kalbi her an daha da kırılıyor. Dayanamıyorum onun göz yaşlarına! İkimizinde gözü yaşlı yollarda. Bir gün daha bitiyor derken, Gene bir hüzün ve hayal kırıklığı sarıyor içimizi. O bağrıyor bense ağlamamak için zor tutuyorum kendimi, Ama bu onun umrunda değil ki! Eskiden gözünde bir değerim var sanırdım, Aşkımı öğrenince bir hiç olmak ne demekmiş anladım. Yalnızlığı ve sahipsiz olmanın verdiği kaygıyı anladım, Ve öyle bir an geldi korku sarıverdi içimi. Şimdi bu ayaklar altında sürünen kalbimi, Kim sever!? Yanan kalbimi, acıyan taraflarımı, Kim örter!? Ama belkide en kötüsü aşkım, Bu yalnızlığı kimse ama kimse dindiremez!