On Dakika Ara

Dünya dünya olmalı üstünde yaşadıkça Sözler kayda geçmeli, gönüller çağladıkça Farkına varılmıyor, yarılanmayınca yol Ömür denilen zaman nedir ki "an" dan başka Gün gelir ateş söner gönülde yangın başlar O gönül yangınıyla tutuşur dağlar taşlar Umman olsa söndürmez, gönüldeki yangını Belki köreltir biraz, yürekten sızan yaşlar.. Cetvel alıp ölçmeli, geçen ömür ne kadar Doğumum mu ölüm mü, verir aklıma zarar Bulunmuş mu formülü, ömür denen sırların Her gün sanki vücudu, hayat doktoru tarar.. Bakkal defteri gibi, kaydolmuş sayfalara Planlanan her bir iş kalmış başka bahara Yazılan silinmiyor, tükenmezle yazılmış Müflis tüccar misali, söz düşer ervahlara Sayfalar çevrildikçe, dökülür onca halin Tabirler net yazılmış, ifadelerse yalın İlk sayfada başrolde kendi ismin yazılı Sonraki sayfalarda kopmadan sürer film On dakika ara ver, yorumla gördüğünü İyilik ve kötülük nasıl sarmış ömrünü Bundan sonra yok ara, iyi oyna sonrayı Dost ve düşman üzülsün duyunca öldüğünü Ömür kısa dediler, anlamadın bilirim Bazen gurura mahkûm, öne geçti kibirim Mevsimlerden say ömrü, şimdi bil ki sonbahar İlkbaharla yaz bitti, kışa doğru gidişim.. 06.08.2008 Ankara