Necdet Cemal Ocak

Kainatta bir anahtar kelime var biliyor musun? Yoksa eğer içinde onunla ilgili ufak bir kırıntı. Yaşıyor sansan bile, aslında sen yaşamıyorsun. Bunu anlamak içinde gerekiyor, biraz…

Yine aynı duygu bu, hani anlatamadığım. Ağlamakla gülmek arasında, susup kaldığım. Sürünmekle koşmak arasında hep bocaladığım. Nasıl desem garip bir duygu bu, anlatamadığım.…

Çok değil, az bir zaman önceydi bir gün. Anne ve babandan bahsederken ağlamıştın. Ben büyük sen büyük, torunların vardı o gün. Yıllar sonra baban için bu ağlayışı, anlamamıştım.…

Bir kitap teker teker çevrilirken yaprakları. Hani dedin mürekkebin, odunların hakkı. Sildin satır satır kalmadı hiçbir sayfada yazı. Hala borcum bitmedi mi, ödeşmedik mi hayat.…

Temennim uyandığında saçın ağarmış olsun. Sonbahar yaprağı gibi birer birer dökülsün. Kör olsun gözlerin bir daha görmesin. Hayata küsesin beni kırdığın için.…

Bilmem daha kaç yıl sürecek? Zaten bir ömür beklediğim, günü güne ekleyerek. Hani o umduğum molası vardı ya kaderin, Sanki görecek gibiyim kucağında makberin.…

Sanma ki bir sen çaresiz, yaşıyorsun umutlardan uzak. Nice insanlar var başında musibet sağanak sağanak. Var olmak ve olmamanın tam çizgisi üzerinde oturmak. Zor gelmemiş onlara, d…

Bu keşmekeş, bu karmaşada seninde payın var. Hayalindeki sevgilini anlatırken düşünmez misin? Bu gençlik gerçek sanar da, söylenene kanar. Aşkı bulmak için çırpınır yanılır, bileme…

Anladım yokmuş bu eşkıyaya karşı bir politikamız. Yanlışmış gidilen yol, nihayet anladı bunu ulemamız. Toplanıyoruz terörü görüşmek için dank etti kafamız. Daha yeni politika oluşt…