Ağlarım

Ne zaman elime alsam kalemi Seni çizmeye başlarım sen renkli kâğıtlara Harflerden oluşursun genelde Ve sen gibi anlam doludur resmettiğim suretin Aklımın ormanından bir dal kopar bazen Dingin sulara düşer ve akar gider amansız bir kayboluşa Aslında su bir girdaptır ve kopan parçayı dahi silemem belleğimden Tekrarlar dururum kendimi Kızardım da kendime bu yüzden Eksiltemem içimdeki seni Dal olsan orman ayağa kalkar Sen kopsan Yangınlar çıkar Sessiz sedasız bir çığlık yollarım karanlık geceye Sesim yankılanır körfez kokulu bir mavilikte Gece olur çökersin üstüme Soruların yanıtsız kalır ağlarım