mor içimli mavi dumanlı köşemde çalı çırpı toplar gülüşüm gülişi ılıman limanlarıma…
Ağaçlarım bodur toprağım kavruk Ne meyve ne gölge ne süs Çiçeği tohumu sakla samanı Bu bahçe bizim bize bu bahçe…
Yapay gülüşlerin amortisi benim sevdam Özentime sırıtan vitrin güzeli albeni Gül kokusu tavrıma bir akşam vakti Saraylar yıkılır köşkler çöker tan/rengi…
Baştan çıkaran bahar Kalem-de yediveren bilmeceli tutsak Bir çocuk Mendil satardı gözleriyle…
güneşleri toplayıp gökyüzünden çiçek açtırır en sert kışlara insan rüzgâr olup merak merak eser bakarsın doğudan…
İki gözü iki çeşme Iraklı ağıtların Yıldız düşer öte yakasından aruzuma Benim kıyım kayıp seninki "netekim" Mor çeşitlemesi menekşelere…