Düşünmek...

"Hiç düşünmedik ki..." dedi, "Biz ölümü hiç düşünmedik ki..." Dedi Rahşan hanım ! Elli yılı aşkın, Koskoca bir elli altmış yıl... Birlikte olup da , Birlikte yaşayıp da , Ölümü düşünmek , Ayrılmayı düşünmek... Çok zor galiba ! Ama gerçek , gerçek bu işte. Ecevit de , "Ben ölmekten değil... "Rahşan'dan ayrılmaktan, "Ayrı düşmekten korkuyorum !" Demiş... Ama, o kadar içiçe O kadar sıkıca yaşamışlar ki... İkisi de ölümü düşünememiş ! Ayrılmayı , ayrı kalmayı hiç düşünmemiş... Dünyanın acı gerçeği ! Hiç düşünülmeden gelmiş ... Bu dostluğa, Bu sevgiye , Bu derin sadakata ve saygıya, Melekler bile gülümsemiş ! Ölüm , Hiç düşünülmeden gelmiş ! Bu dostluğa, Bitmeyen bu sevgiye, Eksilmeyen ve gittikçe artan, Bu saygıya, Ölüm bile gülümsemiş... Ama hiç acımadan, Zamanında gelmiş !