İsmail Cem

Devletimizin başından , Çekilmiş bir kenara... Olup bitenleri geriden, Sessiz sessiz izleyen, Kibar mı kibardı... Bir adam vardı : İsmail CEM ! Aldığı güzel bir eğitimle , Bir başka gözle bakardı... Kumral saçları, Deniz mavisi gözleriyle, Herşeye çok yönlü bakardı ! Yakışıklı mı yakışıklı , Bir adam vardı : İsmail CEM ! Aslında politikacı değildi , Bilmezdi fazlaca siyaseti... Akademisyendi, Fikir adamıydı... Dürüst ve çağdaştı ! "İngilizle ingilizce, "Fransızla fransızca, "Terbiyesizle terbiyesizce, "Konuşmak gerek..." derdi de, Terbiyesiz konuştuğu görülmemişti... Belki de ihtiyaç duymazdı. Birisi vardı : İsmail CEM ! Halkı için yaşar , Halkı düşünürdü... Çok şeyler başardı, Ama konuşmazdı. Sessizliği ve düşünmeyi severdi , Çok şeyler düşündü zaman yetmedi... Ömür kısa geldi, Sessizce geçti gitti... Tarihe gömülen iyi bir insandı : İsmail CEM !