Kayboldun!

Ben ardından bakakaldım, " Sen gidince , kararacaktı dünyam... "Sensiz nasıl yaşarım ? " diyecektim , Diyemedim ! Sen giderken gözlerimi kapadım.. Yıkıldım o an , acıdan titredim ! Kırılsa bütün bedenim , Böyle bir acı duymazdım... Feryad ile ağlamak istedim , Ağlayamadım ! Karanlık oldu dünyam.. Sanki birileri götürdü seni , Üstüme çöktü dünyam.. Her şeye dayanan yüreğim , Sanki yok oldu , Cesaretim kayboldu... Dayanamadım ! Ayrılığı hiç düşünmemiştim.. Ayrılık bize ölüm demiştim ! Uzun kısa bir ömürdü işte , Ne güzelce yaşıyorduk... Şimdi ne kazandın , bu gidişte ? Seni dünyamda kaybettim , Her yerde adım adım aradım... Bulamadım ! Şu koca dünyada , Şimdi garip bir kuş gibiyim... Başka hiçbir fikrim yok , Sadece seni düşünen baykuş gibiyim , Bir başka türlü olmak istedim.. Olamadım ! Seni hala seviyorum ... Bıraktığın o yerde gözlüyorum , Bazen gelir, bazen gelmez diyorum ! Ruhumu kendimde bulup da, Sana rağmen şöyle sensiz , kendi haliyle Kendi dünyamla başbaşa... Yalnızlıktan boğulurcasına , Koca dünyada tek başına, Gariplerden de garip ... Kalamadım !