Ruhum

Bu dünyada, şu beden dayanmaz oldu ! Büyüdü, gelişti, yıllar çökertti birden... Ölüm aldı götürdü cesedi, ruh kaldı. Artık ölmek yok, korkma ruhum ! Yaşlanmak yerine hep otuzüç yaş... Duyguda, olgunlukta en güzel çağda ! Ruh için zaman yok ,mekan yok... Bugün bir ovada , yarın bir dağda. Yok artık ! ne mide, ne kalp ,ne ciğer , Ruhun ise mahkum olacağı bir yer... Ruh enginde , bir rüya masal gibi ! Gönülden gönüle koşar gider... Ruhum ne olur bırakma beni benden ? Bu dünyada pek anlamadım senden... Orada ne olur, üzüp durma beni ? Hiçbir şey anlatma, ne olur sorma beni...