Salabe

Peygamberimiz (s.a.v ) zamanında , Müminler vardı hep etrafında... Salabe de onlardandı. Peygamberimizin hemen ardında, Ön saflarda yerini alır , Namaz kılardı. Mescidin kuşu gibi, Devamlı gelenlerdendi... Beş vakit namazını kaçırmazdı. Bir gün , bir istekte bulundu : "-Ya Resulullah (s.a.v) bir şey isteyeceğim, "-Bilmem ki nasıl diyeceğim..." Diye çekinerek söylendi. Peygamber (s.a.v) : "-Söyle hayır mıdır ?" "-Yoksa bir derdin mi vardır Salabe..." dedi. Salabe : "- Ya Resulullah (s.a.v) ben de, " Zengin olmak , mal ve mülk sahibi olmak... "-İstiyorum..ama bir türlü olmuyor ! " "-Yoksullara da yardım ederim..." dedi. Yüce Peygamber (s.a.v) gülümseyerek : "-Salabe , benim de fazla bir malım yok..." "-Ama bir ihtiyacım da yok !" "-Fazla malı ne yapacaksın ?" dedi. Salabe' nin aklı ve fikri zenginlikteydi. Zengin olmak, sürülerle koyun sahibi olmak... Uçsuz bucaksız çiftlik sahibi olmak istiyordu. Salabe, kendisi yalvarıyor yakarıyor , Bir türlü zenginlik bulamıyordu. Bu yüzden , Peygamberimize (s.a.v) ısrar ediyor : "-Ya Resulullah (s.a.v) bana bir dua et..." " Allah bana zenginlik versin ! " diyordu. Üst üste , yüce Peygamber'e (s.a.v) israr edince, Peygamber de (s.a.v) dua ediyordu. Nihayet , bir gün bu dua kabul gördü. Yüce Allah , Salabe'ye zenginlik verdi... Salabe 'nin üç beş koyunu çoğalıverdi. Sürüler sürüler doldu taştı. Salabe , bir çiftlik aldı. Çoban yetiştiremiyordu... Salabe, çobanın yanına takıldı. Sabah erkenden gecelere kadar , Sürülerle meşguldu... Peygamber (s.a.v) artık Salabe'yi göremiyordu. Etrafındakilere soruyordu : "-Salabe hasta mıdır, gören var mı ?" diyordu. Salabe önce beş vakit namazı terk etmişti. "-Koyunları kurt kapar ," "-Sürümün başında olmalıyım ..." diyordu. Bütün bunları yüce Peygamber'e (s.a.v) anlattılar. - 2 - Peygamber (s.a.v) üzgün üzgün : "-Ah ! Salabe ah...sürüyü kurttan kurtarmış ama..." "-Ne yazık ki yüreğini çoktan, "- Çoktan kurta kaptırmış..." diyordu. Bu ibret tablosunu bütün müminler, Acıyarak seyrediyordu... "- Yazık oldu Salabe'ye..." "- Dünya malına taptı..." diyorlardı. Salabe , uçsuz bucaksız çiftlikte Sürülerle meşguldu. Öylesine çoğalmışlardı ki, At sırtında ancak kovalıyordu... Salabe , ara sıra cuma günleri Geldiği camiiyi tamamen terk etti. Salabe'nin vakti yoktu. Salabe'nin malı mülkü istediği gibi, Hatta istediğinden de çoktu... Peygamber (s.a.v) soruyordu : "-Salabe hasta mı ?" "-Salabe'yi gören var mı ?..." Müminler : "- Yok ,Salabe hasta değildir..." "- Salabe çiftlikte malının başında..." Diyorlardı. Peygamber (s.a.v) üzgün üzgün içinden : "-Ah ! Salabe , keşke istemeseydi..." "- Dinlemedi beni...yazık , çok yazık etti." Diyordu. Zekat toplama zamanı idi... Herkes malına göre seve seve , Hatta en iyisini , en gencini Kendi eliyle sürüden ayırıp veriyordu. Toplayan görevliler : "- Yok en iyisi olmasın..." "-En genci olması da gerekmez..." "- Sakat olmasın, hasta olmasın yeter !" Dediği halde, Müminler seve seve , "- Resulullah'a (s.a.v) canımız feda..." "-Alın en iyisini götürün !" dediler. Sıra Salabe'nin çiftliğine gelmişti. Salabe'ye durumu anlattılar : "- Resullulah (s.a.v)'ın emridir..." "-Malıyın zekatını alacağız !" dediler. Salabe : "-Bunu Peygamber (s.a.v) mi istedi..." "-Siz biraz başka yerleri dolaşın..." "- Bana sonra uğrayın ! " "-Ben hele bir düşüneyim..." dedi. Zekat toplayanlar, oradan ayrıldılar. Sonra tekrar geldiler... "-Evet, Salabe sıra sende..." dediler. Salabe, çok sıkıntıda : "-Şimdi bu zekatı ne yapacak Peygamber (s.a.v) ?" Diye mırıldandı. Sahabiler tekrar açıklayıp : -3- "- Bu zekatı zenginden alıp," "-Yoksullara yardım edeceğiz !" dediler. Salabe , öfkelenerek : "- Benim malım nasıl alınır ?" "- Ben bunca emek sarf ederek," "-Başkasına ben nasıl veririm..." "-Yoksa Peygamber (s.a.v) ," "-Haraç mı istiyor benden ?..." deyince, Müminler sinirlendi : "-Sana gelene kadar," "-Senden önce herkes ," "-Seve seve verdiler..." "Seni ağzından çıkanı," "-Duymuyor mu kulağın ?" dediler. Ve oradan çarçabuk ayrıldılar. Topladıkları hayvan sürüsü ile döndüler... Peygamberimiz (s.a.v) daha bir şey duymadan : "- Yazık oldu...Salabe'ye" diye söylendiler. Çünkü , bir ayet gelmişti. Tevbe süresi 75. Ayet : "- Eğer Allah bize verirse," "- Elbetteki zekatını dağıtacağız..." Ve ardından 77. Ayet : "-Verdikleri söze ters düştüklerinden," "-Kıyamete kadar ," "-Kalplerinde bu ikiyüzlülükle beklesinler..." Yüce Allah'ın emri buydu. Peygamberimiz (s.a.v) okumuştu... Bütün müminler suskundu. Medine'de suskunluk vardı. Bu Ayetlerin muhatabı belliydi... Salabe verdiği sözü çok çabuk unuttu.. "-Benim alın terim," "-Neden fakire vereyim ?" diyordu. Gelenler vermemişti. Üstelik yüce Peygamber'e (s.a.v) dil uzatmıştı. Birden, içini kavurucu bir sıcak bastı. Sürüden ayırdığı koyunlarla, Geldi yüce Peygamber'imizin huzuruna : Peygamber (s.a.v.) Salabe'ye : "- Senin malını alamayız !" "-Senin hakkında Ayet indi..." "-Senin malını, artık versen de alamayız!" dedi. Sonra ekledi : "-Zekat ancak müslümanlardan alınır." "-Kalbinden nifak saçanların malı alınmaz..." Bütün müminler , duymuştu. Salabe, donup kalmıştı. Daha sonraki yıllarda, Salabe kendini affettirmek için, Hz.Ebubekir'e (s.a.v.), ve Hz. Ömer'e (s.a.v.) de geldi... Ama onlar da kabul etmediler... "-Senin malını artık alamayız !..." dediler. Son olarak Hz.Osman'a (s.a.v) koştu, O da aynı şeyi söylediler : "-Senin malını artık alamayız !.." - 4 - Salabe azap içinde idi... Salabe sıkıntıdan çatlıyordu. Bir türlü zekatını veremiyordu. Salabe borçlu öldü... Varlık ve zenginlik içinde iken, Salabe yüce Allah'a borçlu öldü... Salabe dilden dile , Anlatıldı nesilden nesile... Yüce Allah, Hiç kimseyi böylesine, Salabe gibi... Dilden dile düşürmesin ! Gözü doymayan insanlara, Zenginliği de vermesin ! Ama nafile... Etrafta dolu Salabe , Yoksullar inleyip dururken : "-Ne olur bak şu hale be ?..." Az çok verenler biraz oluyor, Eskiden olduğu gibi... Yoksulu ancak yoksul koruyor !