Vik Vik Vak Vak...

Eskiden doğal güzellik ; Köylerde dere kenarında, Yeşil başlı ördekler ve kazlar Öter dururlardı : Vik vik...vak vak vak... Biraz ötede çokcuklar oynardı, Taklit ederek vik vik vak vak... Hatta üzülürdük çoğumuz, Ördek gibi kaz gibi yapamadığımıza ! Şimdi yağmur yağınca, Köydeki dereler sustu sanki... Ördekler , kazlar da sustu., Çocuklarımız da oynamıyor inan ki... Ya büyük şehirlerimiz, Dolup taşıyor suyla selle... Utanıyor kurak haline nehirlerimiz ! Duysalar koşar gelirler büyük şehire, Köylerdeki kazlarımız ördeklerimiz... Önce sıkılıyordum bu hale, Şimdilerde buldum bir çare... Baktım ki suyla kaybolmuş kaldırımlar, Yürürken ötüyorum için için : vik vik vik... Bakıyorum ki her taraf göle dönmüş, Ötüyorum bu kez de : vak vak vak.. Aslında rahatlatıyor insanı , Ama şöyle özgürce ötemediğime, Ördek gibi kaz gibi istiyor da insanın canı, Utanıyorum yapmayı bilmediğime ! Büyük belediyeler, Daha büyük işler peşinde... İnsanlar da öterse : vik vik vik, vak vak vak... Belki olurlar daha zinde... O zaman şehirdeki güzelliğe bak ! Köylerde dereler yoktur artık, Şehirler eski köylerin izinde ! Büyük şehirler , çoktur artık... Al sana yeni bir trafik , Vik vik, vak vak , vik vik vik...