Zorba

Gönül düştü bir güzelin peşine, Güzel aldırmadı "zorba" dedi... Gitti, kapısını çalıp bahtın almaya , Güzel aldırmadı "zorba" dedi... Gönül ferman dinlemedi, Düştükçe düştü onun üstüne... Taparcasına sevdi yüceltti onu , Güzel aldırmadı "zorba" dedi... Gönül bu sevdayı taşıyamaz oldu ! Yıktı viran eyledi bütün bahtını... Onun için bıraktı tacını tahtını... Güzel aldırmadı "zorba !..." dedi. Gurur düştü gönül için ayaklara , Güzel aldırmadı "zorba..." dedi. Ayaklar bile isyan etti gönüle !... Bu iş çekilmez "zor be..." dedi. 1980.- Sivas