Söyleyenin Adı Yok

N Nedim Ünlü
0 Altın Yaprak
Bir çocuk ağladı. Yılandı, yalandı dünya, Gül dalına dolandı hoyrat eller. Güneş dağları dağladı, Dikti, uçurumdu sevdalar; Gül soluk sonbahara bağlandı, Yürekler örümcek, ağlandı. Kafes tellerine vurdu şahanlar, Hoş gelmedi gelenler, Düşman, dost karmalandı. Güzel hüzünler, son sevdalar Umut adına yağmalandı. Küstü gül, çiçek; Elleri ayazlandı, Dondu gözbebeğinde dağlar, Üşüdü kuytuda bir kaçak. Gün ola da kaldı, Hayır olaya uyudu gözü yoldalar. Kara gecede, kara donlu, Kara kışa düştü düşler. Basmadı hiçbir gazete, Yazmadı hiçbir yazı Baskın kurşunu yiyip Yazması kanlı düşen gelini... Yar eli tutmadı, Kabza tutan, kınasız, nasır elini. Kurtlar sofrası ne ki, Çakallar sofrasına meze sundular Körpe, beyaz tenini. Yürüdü dağlara gölgeler, Yürüdü dile türküler; Söyleyenin adı yok, Ağladı bir çocuk...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.