Ustam

Ustam; "büyü çabuk, büyü çocuk." Deme bana. Yapma be ustam, Filistin'de çocuklar Mermi sesine, Ölüm korkusuna doğarlar. Bedenleri çocuk, Ruhları büyük, Nasır tutar yürekleri. Şu kırmızı kaydırakta kayarım, Şu sokakta sek sek oynarım; Anla beni ustam O Filistinli çocuk benim. Nazım Usta'mın dizelerindeki Yedi yaşındaki Japon kızıdır benim sevgilim. Teninin yanığına vurgunum, Çekik gözlerinin yangınından Gözyaşlarımı süzerim, Oyunlar oynarım, çocuktur sevdam. Yanık nefesini çekerim ciğerlerime Yaşama sevincimi tazelerim. Tanrılarla konuşurum her dilde, Küfürler ederim. Bir kuş konar gözbebeğime, Ürkek, rengarenk, O köy öğretmeninin mezarındaki Çiçek benim, Rengarenk düşlerle Öğretmenimin ellerinden öperim. Saçlarım kir, Burnum sümüklü, Ayağım yalın; Gülerim o köy öğretmenimin mezarında, Umuduyla, bilgisiyle Renkler saçarım gülüşlerimden. En karasından, renk ahenk Somali'de kemik kemik Açlığa yenilirken bedenim, Anlamını bilmediğim Kavgaların kurbanıdır kara derim. Yine de çocuktur düşlerim, Sinekler konar gözlerime Hitlerin pis bıyığından uçuşup. Gaz odalarından geçerim, Annemi ararım korkularımla, Yalın ayak yürürüm; Toplu toplu, ceset ceset, mezar mezar Büyükler beni kazar. Çocuktur ölüm benim. Kızıl akarım, Kızılırmak'tan Missisipi'ye, Kartal bakarım Kartal tüylü şef Oturan Boğa'nın insan onurunda. İngiliz bir işgalcinin kemerini Süsler kafa derim. Gülerim ben yine, Kanarken dizlerim İlk düşüşümde Canı acır Japon sevgilimin. Saçlarını çekerim, Tutam tutam ellerime gelir. Okşarım sevgiyle, hiç sevilmemiş. Hiç büyümemiş küllerini Savururum avuç avuç Dört bir yanına dünyanın, Her çocuktan bir parça, Her çocuğa bin parça Dağılırım. Her çocuğa bin dize, Her çocuğa binlerce anne isterim. Bundan gayrisine gelmem ustam, Boşa çağırma beni, Büyüse de bedenim, Büyüyemem ustam...