Elime kalemi aldım ama yazamıyorum İçim parçalanıyor ama ağlayamıyorum Yazmaya kalksam bir bir dökülecek Dizeler kalemimden…
Ah sevgili…. Bir bilsen senin için uyandığımı Bir bilsen senin için yediğimi içtiğimi Bir kahraman gibi sensizlikle savaştığımı…
Akşam olunca susuyor her şey Kapanıyor özlem ile bekleyen gözler Susuyor şen şakrak bülbüller Bırakıyor kalemleri çatlak eller…
Yaz dedi ablam bana Anlat dedi beni bana Bilmez ki ne kadar zor olduğunu Dönüştürmek onu mısralara…
Aramızda gizli bir şeyler var Kimselerin çözemediği Aramızda dağlar tepeler Kimselerin yol bulup gelemediği…
Çok ama çok önceden çizmişler yollarımı İşte yolun bu buradan gideceksin dediler Göz yumacaksın yapılanlara duymayacaksın gerçek sesleri Düşündüklerini kendine saklayacaksın…
Kaç kere saydım kaldırım taşlarını Gönlümün saraylarının balkonlarında Juliet misali romeosunun Sarmaşıklarından tırmanıp o sihirli…
Her zaman sorulan sorular aynıdır Soruların aynı olduğu gibi cevaplarda aynıdır Verilen cevaplar ne kadar tatmin edici olsa da Her zaman daha fazlasını isteriz…
Beklemek sadece beklemek Hiç bıkmadan usanmadan beklemek İçinde sıkıntı kurtları seninle alay etse de Bıkmadan yinede beklemek…
Her şeyin bir başı birde sonu var Sonlar bir yerde başlangıç değil mi? Bakarsın bir hayat biterken bir diğeri başlar Bir arkadaşlık bitip diğeri başladı hep…
Keşkeler çoğaldıkça hayat daha da zorlaşır Yapmak istediklerin yapamadıkların Hepsi bir anda tek bir düşüncede toplanır…
Yazsaydım eğer seni yazardım Silseydim eğer tüm geçmişimi silerdim Konuşsaydım eğer seni anlatırdım Oysa susuyorum şimdi…
Bu gün günlerden Perşembe Deliye her gün bayram ya hani!…
Bu sabah yağmur yağıyor bu şehirde Tıpkı sen gibi , gözyaşların gibi Tıpkı dokunuşların gibi Hiçbir damlasını yitirmemek istercesine…
Gönlümde yeniden açtı çiçekler En umutsuz olduğum zamanlarda Ektiğim tohumlar filizlendi şimdi O çiçekler ki şimdi çok güzel kokmakta…
15 / 50 gösteriliyor