Ecel Mihriban Olur

Kasîde Gamzen ne dem ki tiğ çekip hûn-feşân olur Uşşâk-ı dil-figâra ecel mihribân olur Çeşmin o Kahraman-ı gazab-nâkdir senin Kim hışmı zâil olsa dahi bî-emân olur Kim gördü böyle Hindû-yı mest-i kemin-küşâ Kim bir hadengi âfet-i can-ı cihan olur Müjgânlarınla seyreden ol ebruvanı der Birden bu denlü tir nice der-kemân olur Gamzen suâle başlasa uşşâka her müjen Gûya lisân-ı hâl ile bir tercemân olur Gamzen görür itâb ile öldürdüğün bizi Durmaz girişme dahi ana hem-zebân olur Bu nâz u nigâh-ı tegâfül ki sende var Hızr olsa âşıkın sebeb-i terk-i cân olur Sen böyle nâz u şîve satınca gedâlara Narh-ı metâ-ı derd ü belâ râygân olur Yeksân ise yanında seven sevmeyen seni Hûbâna bu muâmeleden çok ziyân olur Râzî değilse ger buna nâmûs-ı dilberî Uşşâka derse böyle ihânet yamân olur Her nâ-mahâlle ruhsat-ı nezzâre ya neden Bir gün demez misin ki mahallinde kan olur Dil bu hevâ ile kafes-i teng-i sînede Mânend-i mürg-i bâl-şikeste tapân olur Kim gülşen-i ruhunda vere nağmeye karâr Tâ ol zamân ki bâğ-ı cihân pür-hazân olur Fikreyleyince dâm-ı girih-gîr-i zülfünü Bir hâlet elverir ki kafes gülsitân olur Zülfün mü ya gezende siyeh mâr-ı hambeham Kim pâsbân-ı genc-i nihân-ı miyân olur Yahut hümâ şikâr edici şâhbâzdır Dâim hevâ-yı sayd ile bî-âşiyân olur Gâhi halka durur pîç ü tâb ile Tuğr-yi hükm-i pâdişah-i hüsn ü ân olur Gâhî ki deste deste yatur yerde gûyiyâ Çârûb-ı âsîstân-ı memâlik-sitân olur Ol safder-i yegâne ki tâb-ı mehâbeti Cevşen-güdâz-ı Tehmeten ü Kahramân olur Diller döyer mi görmeğe cenk içre nîzesin Ol dem ki hûn-ı düşmen ucundan revân olur Saflar düzüp hücûm edicek hayl-i düşmene Dehşetle âsumân u zemîn pür-figân olur Oklar sihâm-ı kavs-i kazâdan nişân verir Peykân-ı tîr ise ecel-i nâgehân olur Evc-i hevâda sıyt-ı çekâçâk-ı tîğdan Âvâz-ı ra'd u sâika reh güm-künân olur Sensin o saf-şiken ki yazılsa menâkıbın Her muhtasar rivayeti bir dâsitân olur Hakka benem ol nâdire-perver ki her sözüm Bir tuhfe gibi elden ele armağân olur