İyiki İyi Bir Şair Değilim

İyi ki iyi bir şair değilim İyi bir şair olsaydım Benim öz geçmişimi yazsalardı Ne yazarlardı ki Ben altı okul değiştim Bir ilk okulu bitirene kadar . İlk okul dörtte takıntıya kaldım Matematikten Takıntı sınavlarında Heyet toplanmış Kerli ferli öğretmenler Bir tek soru sordular İki bin küsur yaz dediler Yazamadım Zaten elim kalkmadı ki yazayım Bir birlerine baktılar ,gülüştüler Kırdılar kalemimi….. Öğrendim ki kalmışım Koca bir yaz çalıştım Aritmetik problemleri çözdüm Babam bırakmadı oynayayım Çalış diyordu ,çalış Biz okuyamadık siz okuyun Kaldığın bir şey değil Ama çalış. Ah babacığım Benim sınavdaki halimi görseydi!... Kaldığıma üzülmedim de O koskoca yaşını başını almış Öğretmenlerin gülüşüne üzüldüm. Şimdi ne zaman öğretmen maaşları artsa üzülürüm. Ben o iki bin küsur rakamını İlk okula gitmeden öğrenmiştim Ama öğretmenlerimin heybetinden sınavda yazamadım. Elimde bir bez çantayla gelmiştim Köy ilk okulundan Seviniyorduk ,şehre gelmiştik. Bizim çantalarımız çok güzeldi Köyde arkadaşlarımızın kıl torbaydı çantaları Oysa bizim ki bezdendi Elimizle tutuyorduk Boynumuza takmıyorduk Oysa kıl torbalar boyna yakılıyordu Ama ağabeyimin daha güzeldi Çünkü onunki beyaz amerikandandı Bizimkiler önlüğümüzün artığından Gara bezdendi. Ah babam Keşke derdim, tabi içimden Keşke köyde kalsaydık En güzel çanta bizim olsaydı En temiz biz olsaydık Ama olmadı Köyden geldik Daha medeni bir yere Hiç görmediğimiz çantalar Naylon gara önlükler Tenteneli yakalar Ayaklarındaki ayakkabıya da benzemiyor Bizimkiler kilteli Onlarınkiler kitlesiz Naylon da değil…. Bildiğimizi unuttuk Üç kardeş üçümüzde sınıfta kaldık Birimiz ilk okul üçte Birimiz ilk okul dörtte Birimiz orta birde Babam dedi ki anneme Garı bu böyle olmayacak Oğlanı alamayız orta okuldan ama gızları yakın köylerden birine alalım değilse çocukları yoyacağız şehir de ,şehrin öğretmeni de bize göre değil