Özlendiniz...

Siz miydiniz yüzünüzü güneşe dönünce, sırtınızda özlem gölgesini saklayan! mavisinden hoşnut deniz, içimde telaşlı bir dalga masum bir seviş limanlara gelen gemilerin neler taşıdığını bilseniz benzerliğimiz aşina yüklerdir ah bir görseniz! kurgusuz bir rüyadan düşse sesiniz uykusuz kalır gece ve gündüz ne çok benzer ruhumuzdaki izler ve engin deniz… ya sözleriniz düşse kitap aralarına şiirleriniz dokunur dudaklarıma ki siz ayracına aldığım düşsünüz gözlerimin yanı başında açılınca kirpikleriniz… sabaha az kala güneşe yakalandı gözlerimiz, kamaşıp kirpiklerimiz sıcak kahve tadında sohbet içinde eğrildi diller gittiniz yine geliniz, özlem; okunması zor roman ne zaman perdelerini çekse gökyüzü üstümü örtmeye gelir elleriniz. eski zaman karşılaşmasıdır su üstüne yazılan yazı ne vakit düşünsem bakışlarınızı gülümser Marmara gemiler geçer düdüğü çığırtkan, başı beyaz sevdalı martı kanatlarına yüklenir gider içimde ki aşina özleme çalar durur türlü sazı… zambak morlarını verince zamana koruk üzüm tatlanınca geleceksin tozlu yolları terkisine atıp zaman ürerken bergamotlu çay kokusu düşünce ince bele biz susam tanelerince döküleceğiz güne bilseniz bir bilseniz sokaklar yine şen kızlara dönecek izninizle… uzun geceler alırdınız yanınıza birde ucu yanık mektuplar laternada çalan müzikle, dur durak bilmez dansa kalkar sevinç siz böyle değildiniz eskiden, şimdi ne güzelsiniz! sus! bir şey söyleme mutlu s/giz... ertelenen sevdalar ve gezginindir yollar sabır bileylenmez bir acı ve bil ki; uykuya dalarsa şehir, sokaklar giderse kendine siz yine geliniz özlendiniz...