Ömür

İlk adımım küçük ve yavaştı, Ellerim kollarım bağlı Dilim söylemezdi, Bilmezdim hani konuşmayı, Süründüm, emekledim, kalktım, Tutundum bir dala. Tutunarak yürüdüm, ağırca, Hızım kesildi meydanda, bir başıma, Başardım bütünümle, azimle Yaşadım, yoruldum yoğrulurcasına Özdeşleştim çiçekle, çocukla, tikenle Bülbülle, kuşlarla ötüştüm, Dinledim, dinlettim uzunca İçimde, dışıma taşan güzelliklerle Hoşluklarla yarıştım meydanlarda Yiğitçe, onurluca, hakça Haykırdım sesimi duymayanlara Orada, burada, her yerde Yanlışlar bağladı, yasaklar dağladı Hoşgörü sınırları sınırladı beni Yaşadım, koştum, düştüm Ama eğilmedim, eğdirmedim İnsanca yaşamak adına yaşadım. Bir ömür. (Gaziantep, 2000)