Vasiyetim

Ben baharda ölmeliyim Tan yeri ağarırken, Elimde kalemim, aklımdan geçenlerle Yazarken ölmeliyim. Herkes uykuda ben uyanıkken, Sessiz bir sabahın eşiğinde Gecemin gündüz olduğu bir karanlıkta Ölmeliyim... Kekik kokan mutfağımda, Önümde kitabım Yemek masamda otururken. Yazdıklarım anlamını yitirmişken Yaşama son düşüncelerimi bağışlamışken Üzerimde pazenden bir sabahlıkla Yazarken ölmeliyim. Tabakta dilinmiş yarım portakal, Kabuğunda sigara külü silkelenmiş Ve sigaram halen yanıyorken ölmeliyim. Öldüğümde bir yolum olsun, Bir vasiyetim olsun istiyorum yazdıklarımdan; Önce Üniversitemin önünden geçmek Doyamadığım öğrencilerimi anımsamak için Kütüphanenin önünden geçmek istemiyorum Yaşarken öldürüldüğüm içerden istemiyorum, Evimin dışarıdan pencerelerini görmek istiyorum. İçeriden baktığım buraları görmek istiyorum. Balkonumu, sandalyemi sigaramı görmek istiyorum Kırkayaktan, Maarife doğru Beklendiğim camları görmek istiyorum Duygularımı, yaşamımı gömdüğüm iş yerimi İkinci dünyamı görmek istiyorum Kırkayak Parkında salladığım çocukluğumla Vedalaşmak istiyorum... Uğur Mumcu Parkından geçirin beni Yaşlılığıma elvedaı çocukluğuma merhaba dediğim, Yaşadığım salıncakları görmek istiyorum. Kavaklıkta ağaçlara anlattığım sırlarımla Vedalaşmak istiyorum. Yalnızlığımı paylaşan masamı görmek istiyorum En son çalıştığım kurumun önünden geçirin beni Kapısı mutlaka açık olmalı Telefonları çalıyor olmalı Terasta öğrencilerim el sallamalı Hocam demeli... Hocam güle güle demeliler Bir hoca nöbet tutmalı benim yerime, Gözyaşı istemiyorum, gerek yok ağlamanıza Yanımda canıma can katan parçalarım olmalı Çocuklarım, dostlarım, arkadaşlarım, öğrencilerim... Yalınayak tartıcı çocuklar, Sokak çocukları, Meslektaşlarım, rakiplerim, Kuralsız, kravatsız bürokratlar olmalı Sınırsız bir coşku olmalı Yaşamımda istediğim, ama olmayan Herkes ama herkes Ellerinde kır çiçekleriyle uğurlamalılar Benim benle sonsuzluğa yolculuğumda. Selam söyleyin bütün dostlarıma Altmışlı yıllardan, iki binli yıllara Tüm arkadaşlarıma selam götürün, Bildik aşina tüm yüzlere selam iletin Sevenlerime, sevmeyenlerime Dostlarıma, düşmanlarıma Çiçekler gönderin, Şiirler takın yakalarına Gözlerinde tek damla istemiyorum Hepsini sevgiyle kucaklıyorum. Anam karşılamalı beni o çalımlı edasıyla Son yolculuğunda veda öpücüğünü bir yanağıma bıraktığı Diğer yanağımı öperek karşılamalı beni. Sitem dolu ağlamaklı değil Gülerek karşılamalı, Babam mı? yaşamaz ki ben öldüğümde... Kendi halimle kalmalıyım Kuşlar ötüşmeli başucumda En tepede olmalı mezarım, esmeli küfür küfür Yağmurlar, karlar önce bana düşmeli Güneş en çok bana vurmalı, Isınmalı ruhum, ısıtmalı içimi... İsteğim bunlar, bense ölümümü yaşıyorum. Gezdirdim bu caddelerde bu mekanlarda Siz mutlu olun yeter... (Gaziantep, 2001)