Bulutları Kıvırcık

yil dört mevsim on iki ay yil üçyüzaltmisbes gün olur olmaz yerinde gecenin ve gündüzün tenimde uyaniyor senin çiglik çigliga tenin kütür kütür kirmizi kaniyor elimde bir karpuz ne bir uyku gecelerimde ne düs ne bir huzur elmaya sakalimi sürtüyorum yanaklarin düsünce aklima egilip aliyorum kirazi islak dudaklarini alir gibi agzima gözlerinden akiyor ardarda kaç kugu sonra bütün kugu egimleri boynunda omuzlarinda sirtinin olugunda saçlarin bir gümüs ugultu uçup uçup ellerimi aranan memelerin degirmi bugusu belin belinin çukuru deli edecek beni durduk yerde baslayan kalçalarindaki müzik ve çisil çisil uyanmis bulutlari kivircik.. felâket hüzün bir bahar bir kus uçursa hüznün sevgilim kus bahçesine döner yüzün büsbütün uçurmali oysa geceme seni bilerek isteyerek unutup herseyi açligi surada kavgayi orada militani sorguda isçiyi sokakta parmaklarinizda gün boyu günes bögürtlen yer gibi temmuz gecelerinde mosmor sevismeliyiz seninle sabaha kadar (MÜEBBET TÜRKÜSÜ / 1987)