Terane-i Gurur

Menâhic-i sühanın titreyen ayaklarını Birer kavâid-i acz ü kederle rabtettım. Ezel, ebed iki pervanedir hüviyetime, Hayali, rişte-i imanla kayd u zabt ettim. Cemali, nazra-i irfanla bağladım hisse Visali kabza-i hayretle kalbe reddettim. Şeb-i celalimi hicranla eyledim tenvir, Mezâhirimle hafâyâ-yı aşkı seddettim. Dehayı eyledim ufk-ı bedayi’e sayyâd; Zekâyı, fikr-i taharri için delil ettim, İrade, dest-ı teşebbüste ser-şikeste-i gam; Ümidi ruh-ı tecessüs için delil ettim. Fesane-i şübehâtım, zünün-ı muhtelifin, Başında leyl-i elemdir ki la-taayyünden Doğan zılal-i hûrûşan, feza-yı idrake Serâirimdir akar, sedd-i hayret üstünden. Âmâ-yı mutlakı deycür-ı iltifatımla, 0 nur-ı vahdete ettim serâçe-i fanus, Ezel, ebed iki kaptır kitab-ı aşkım için, Kevâkibim kelimâtı, fezalarım kamus.