Sağnak Sağnak Sen
N Nihal Mirdoğan
0
Altın Yaprak
"Yaşamın çizgilerinde,
kelimelerim sana ulaşana kadar ,benim
çocuk kalmış yanımla hasret şehrimde seninim
busende sürgün oluyorsa bedenim
işte bu benim !
büyük bir ihtimâl ,tüm hislerimi bıraktığım nefesinim "
**
Leylâ köşemden öyle bir rüzgâr kavurdu ki masalımı
karışan imgelerim
doğan günde zembereği boşalan saat
ürkek tenimi kovalarken
sana kalktım
seni giyindim
ve yine efkârla sana aktım
gerisi yalan...çöller kavursa da tenimi
seninle serinim
Gün siyah çervevesini kuşandığında
bir delilik yapan bedenim
gözlerine yatar olduysa
dudaklarıma dökülen zarif vakitlerin doğumu
tenimdeki nemi çoğaltıyorsa
yine de sana eririm
Kalp çarpıntılarımla hayatımı kaplayan
bağrıma batan akşam güneşinde
gözlerime sorarsan ,eğer seni arıyorsa
desem ki bir Cuma sabahı ,evet bugün
şu an
şu dakika
gözbebeklerimde sevgimin düğümünü
hangi gemi, hangi denizin azgın sularında bağladıysa
ve ...vuslatımın limanında
biliyorum ...akrep ile yelkovan avuçlarımdayken
sadece sana uykusuz hüzün sesiyim
Büyük bir ihtimâl
sağanaklar düşerken kirpiklerime
sen yağıyorsun iliklerime
bugün buram buram toprak kokan bu kentten
sana adım adım kalkmışken
şu an
şu dakika... gerisi yalan
Leylâ köşemden her hücrene düşen nefesimle
sana seslenen sesim !
belki de
vuslâtın ayak seslerinde rüyâ kadar derinim
haydi bu sağanaklar içinde kayboldum
beni sen bul derim
sadece sen bul
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş