Девушка (Гумилёв)

Н Николай Степанович Гумилёв
0 Altın Yaprak
Ты говорил слова пустые, А девушка и расцвела: Вот чешет косы золотые, По-праздничному весела. Теперь ко всем церковным требам Молиться ходит о твоём, Ты стал ей солнцем, стал ей небом, Ты стал ей ласковым дождём. Глаза темнеют, чуя грозы, Неровен вздох её и част. Она пока приносит розы, А захоти — и жизнь отдаст. <весна 1917>

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.