Çiçek Dürbünü Benzetisi İyimserce

Yerleşik yabancılığın acısı Öz düşmanları kendilerinin sevgisiz bilisiz ve acımasız kabukluların zincirlediği kara tamlama. Bir neden yabancıya? Bir neden yerleşiğe? Bir neden yerleşik yabancıya? Susturduklarından sonsuzun dilini, Dışıyla gerçeğin çizgisini kalın koca leş doğrusuyla belirleme. Bakıldığında göz değirmisinden bir çiçek dürbünün değil midir renklenme olasılıkları tabanında görülen parçacıkların yoksamak kurutan kısır umutları, geleneksel tanrıları,sürülerin çorak gerçekliğini ve kanatlanarak yaşamak kendi dağılımında... Kaydır hafifçe elini sağa ve bak elin hafifçe sağa kaymıştır (Bir gül bir güldür bir güldür bir gül) Görünür ayrımı şimdi yenilenen renk konumunun. Yürü dört adım, dört kez çevir sevgili kırmızı nesneyi (kırmızıydı ilk ve tek olan) Bak görülene tutkuyla bak dört ayrı kez dört ayrı çümbüş... Sarıl, benzerlerine dokun... Bir bilinmeyen nicelikte duyumlarının sevinci, Benzeş özdeşliklerine küçük, renkli bölünmüşlüklerin, ne hoş, ne düzenli, ne dağınık, ne düşlenmez yer değişimlerini! Dizelerini sırala kendince kendiliğinden, Oyuncağını yuvarla ve yaklaştır bakışını, Uygun değil mi sözcüklerine kırıkların gözalan dizilişi kendince kendiliğinden? Sorma! Ya bir gölge oluşmaz mı hiç, hep ışık var mı oluyor camdan yüreğine akan duru, düzensiz kararlılık için? Korkarak kırılmasından saydam nesnelerin parçacıkların yitiminden, kapılmasından Ötelerin el koyucu rüzgarın yetkesine, başka coğrafyalara doğru. Kov kara duygulu olasılığı bilincinin gücüyle biçimleri kesikler yaratmadan tininde- Yeni çiçek dürbünleri bul ertesinde düş kırıklığının Gizlenmişlerse senden, kur öz yaratısını saflığının. Geldiğince yüreğinden geçtiğince yapıla benzerini, Daha yetkin oluşlar özgül ayrımlar bekler seni uğraşında, Şaşarsın dantel yüreğin ince yeteneğine. Bekleme bir anı gelsin kurtuluşun parlak renklerden ve karanlık soyutta haz kırıntılarını düşlemenin, sokak bilincine göre erince kavuşmanın. O çocuksuluğun ayırdında olamayan ve direnmeye karşın etkilerini zorbalıkla yayan kurnazlarca huniler ve sinsilikle içirilen beklentiler... Tüm hücrelerinle kus cellat yargıları! Seslen sonra övünçle bir gelecek insanlığına oynadığın eşsiz mikalarla! Haziran, 1977