Nil Yeşili Gözleri Vardı (7)

Ömrü baharında onsekiz yaşı Yaşamı çok zordu zehirdi aşı Sabretti bağrına basıp da taşı Sonu selametti öyle denirdi O'nun nil yeşili gözleri vardı Üvey anası hiç aman vermedi Baba kızım deyip asla sarmadı Bomboştu yüreği sevgi dermedi Sıcacık sevgiyi aradı durdu O'nun nil yeşili gözleri vardı Gözlerinde yaşla ufuğa daldı Dalgaların sesi şarkısı oldu Hasretin acısı aklını aldı Kuş olmak istedi onlar hep hürdü O'nun nil yeşili gözleri vardı Kuş olup aşılmaz dağlar aşsaydı Sonsuz semalarda hür dolaşsaydı Yâr ile ölmeden ah!! kavuşsaydı Sarılsa boynuna ne çok isterdi O'nun nil yeşili gözleri vardı