Şu Kadın-4-
N Nilüfer Sarp
0
Altın Yaprak
Şu kadın kahvaltı etti karnı doydu
Telefon elinde etmedi cebine koydu
Şu adam aramalıydı işin aslı buydu
Çalmayan telefonu açar oldu şu kadın
Biraz gezeyim dedi ama nerden başlasın
Şehrin güzelliği onun gönlünü hoşlasın
Dolaşsın hertarafı sıkıntıyı boşlasın
Evsiz barksız mı kaldı göçer oldu şu kadın
Çıktı otelden kadın sağa sola bakındı
Yağmurda başlamışdı çamurdan sakındı
Kalabalıkta en ciddi tavrını takındı
Karşıdan karşıya geçer oldu şu kadın
Bindi otobüse zar zor Üsküdara vardı
Etrafına bakındı bu meydan ona dardı
Şu adam da aklından çıkmıyan yardı
Kola aldı kendine içer oldu şu kadın
Kalabalıkta onu görür gibi olmuştu
İyice baktı adamı nihayet bulmuştu
İçine sevinç neşe mutluluklar dolmuştu
Ona doğru koştu da uçar oldu şu kadın
Şu kadınla şu adam sarıldı hasret ile
Sonunda bitmişti ayrılık dolu bu çile
Üsküdardan ayrıldı ikiside el ele
Mutluluktan uçuyor şu adamla şu kadın
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş