Özgeçmiş

hüznümün anahtarlarını neden istiyorsun benden? hüznüm ki, bülbülün hüznü gibi sevinçli bir hüzün… ben böyleyim…elli yıldır çılgınlığımın bir kıyısı yok ne de bunalımımın bir sınırı. ben böyleyim… hüznümün otelleri arasında gidip geliyorum denizler ne kadar çiğnedi gök gürültüleri ne kadar da tükürdü beni neden tenimin değişmesini istiyorsun? tenimin değişmesi uzak bir ihtimal sesimin değişmesi uzak bir ihtimal… ne kadar çok bana tapanlar sarsa beni o kadar hissediyorum kendimi yalnız bir ilah olarak.. ne kadar aşıklarım sarsa beni kendimi o kadar bir ikilemde hissediyorum ne ben biliyorum ne istediğimi ne de şiir… 2 neden arzularımıza bakmaya çalışıyoruz kendimi aptalca hissedeyim diye mi.. seni seviyorum deyince… kelimeler sana ne katıyor? aşkın gezegeninde yok yeni bir şey… 3 neden.. konuşma sanatını icra ediyoruz yatağın üzerinde? ayvaya benzeyen göğüslerinden sonra.. sözlerin yararı yok.. neden uğraşıyoruz bilgilenmeyle? perdeler, gökyüzü ve yeryüzü altımda sallanırken 4 neden öğretmen rolü oynuyorum.. karar saatinde-söyle ne kollarım cam.. ne de dudaklarım buz.. teninin gözenekleri açık.. göğüslerin..soluklanmak için dışarı çıkıyor arı havayı.. biraz sonra..geri dönüyor. ne yararı var aristo’nun..lorca’nın..kafka’nın..tagora’nın kan kaynayıp..damarlar uluduğunda.. bu şarabın kültürü.. ne ilgilendirir ki bu parçaları? ve vücudun eşsiz bir parça..eşsiz.. Çeviri: Musa Ağgün