Nefretim

Sana gerçekleri söyleyeceğim İçimden geleni aynen. "Senden nefret ediyorum!" Şaşırdın mı? Ben de şaşırmıştım, Kendimi öylece sana adamıştım. Evet, kendimi sana kaptırmıştım. Hiç yağmurun altında ıslanmamıştım Ama sırılsıklam âşıktım sana. Zorla yollattığım tek fotoğrafına Bakarak geçiriyordum zamanımı Yine onla dağıtıyordum efkârımı Bazen de efkârıma efkâr katıyordum. Ne yöne döndürsem başımı Hep hayalini görüyordum Hem de öylesine canlı ki Elimi uzatsam dokunabilecekmişim gibi. "Senden nefret ediyorum!" Çünkü elimi uzattığım her sefer Hayal kırıklığı yaşadım Bir de az kalsın bu gurbette Hasretinden çıldıracaktım. Neyse ki iki sen, son kez de ben... Ve bitirdik beraberliğimizi. Bitti de sanki ne değişti Güzel yüzlerde seni gördüm Sıcak gülüşlerde yine seni... Tatlı sözlerde seni gördüm Kime baksam, nereye baksam Unutamadığım güzelliğinle seni gördüm. Şimdi anladın mı neden? Neden nefret ediyorum senden? "Kimseyi senden çok sevmedim, sevemem."