Merdiven..

Çıkıyorum merdivenleri yavaş, yavaş Ömrün ortasındayım, yaşca Dogduğum günü, bilmişler Öleceğim günü, bilemezler. Neler gördü, bu gözler. Neler tattı, bu diller. Kimleri okşamadı ki, bu eller. Zaman bir ıstırap oldu, bedenimde. Sevgiler ise, çare. Mutlulukların filiz verdiği, yerde Acılar, kök salıyor. Çok seviyorsun, sevilemiyorsun. Seviliyorsun da, sevemiyorsun. Bir kısır döngüdür ki, dönüyor. Girdabında ki sensin, Tırnaklarınla, eşiyor Ellerinle, topluyorsun. Yine de huzura erişemiyorsun. Nedir yanlış, doğru nerede? İşte onu hiç, bilemiyorsun. Seni, sana yabancı ediyorlar da, Kimseye birşey, diyemiyorsun. Arıyorsun, ne aradığını, bilmiyorsun. Bir merdivendir ki, hep çıkıyorsun. Nereye kadar çıkacaksın, Bunu ise hiç, bilmiyorsun......