Tomurcuk iken nicesini eskitmişse kışların, Koku derdine düşmeden mora dönüp solmuşsa, Bir de yakmışsa güneş çöl ortası kurağında, Üzerine kar yağsa da, gül acı çekmez ki.…
Bir kara bulut üstümüzden geçen Kurumuşluğu dilimize çok gören. Hani öteki dünyadaydı cehennem, Kalanlar mutlu olacaktı hani?…
Bu dağda dağlı yürek Çiçekte baharın gölgesi renksiz. Bir derin yalnızlık sen mi ben mi? Aşkta isminin tuğrası eksik.…
Çıkıp gelseydin bir gün Karanlıktan önce geceme, Katabilseydin hayalini Gurbette yarım düşüme…
Bozkırıma yağmur olup düşebilmişken, Kötüleri cezalandıran Son masal kahramanım da sen olma. Modası geçmiş çaylardan sonra kahve kokulum…
Bir sigaralık yaşamın, Filtresinden geçmeden Ciğerime dolan dumanı yokluğun. Boğulası bir öksürük te olsa sonrası…
Benim cesaretim kendime, Undan yapılma eleğim Ve hiç anlayamadım, altına Neyi geçiriyor bu kalbur.
Senden sonra, sensizliğin üzerinde iz bırakmayan Kalın duvarlı bir karanlığa tutsak oldum ve Arkasındaki düşlerime dönmeyi özledim hep. Hatıralar acınacak bir yük olmaktan çıkıp…