Sidoma

Ben deli deli akan bir nehir Sen ise fırtınalı bir salkım söğüt Ben ulaşmak için sana Ne engeller, ne barajlar aştım Coştum, köpüklere boğuldum Seni sardım, liflerinde dolaştım Yeşilin en koyusu, lacivertin en derini oldum Dallarına gökkuşağını doladım Sen ise sağlamlaştırdın kendini Toprağın daha derinine kök saldın Bulutları seyrettin, düşlere daldın Rüzgara yapraklarını bıraktın Hoşuna gidendi uymak rüzgara Heyecanıydı belki de yakalayan seni Sidoma, Sen ve Ben Ben durgun bir nehir Sen ise dingin bir salkım söğüt Yağmurlar dindi, ben kurudum Yıllar geçti, sen ise soldun Ama tükenmedi umutlar hala