Bir Maraton Mudur Yaşamak
N
Nurten Altınok
0
Altın Yaprak
Bir kapalı kutudaydık
Aralandı kapak göründü ışık
Büyüdük
Üredik
Çoğaldık
Sevinçler yüklendik
Acılarda boğulduk zaman zaman
Yorulunca kollarımız kapanacak kapak yavaş yavaş.
Bugün güneşe taktım kafayı
Kollarımı güçlendirmem lazım
İyice kaldırabilmeliyim kapağı
Karanlıklar yutuyor beni
Yalnızlık ürkütüyor
En çok da gücümü kaybetmek korkutuyor
Elden ayaktan kesilmeden
Muhtaç olmadan ele güne
Zamanı gelince bilmeliyim kapatmasını
Yaşam denilen bu kutunun kapağını...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş