Mavi Dev Geceler

ebruliiii hanım eli açan... bir bahçemiz olmadı bir evimiz oldu oysa derme çatma birkaç eşya oradan buradan toplama yola bakıyordu camımız Nazım Hikmet 'i okuyordun bana - o mavi gözlü bir devdi minnacık bir kadın sevdi - kaderimiz miydi mavi dev binlerce şiir arasından seçilen yarınımız mıydı? hey gidi koca Nazım Hikmet hey gel de gör şimdi nasıl ağlıyor bak bir kadın zengin bir cücenin koynunda yitirilen arkasından o adamın unutulur mu zamanla devleşen geceler her gün biraz daha büyürken yalnızlık her köşe başında gördüğüm sanki O dev adam dönüp bana bakacak diye umutlanıyorum gecelerime bir ıslık ıslak bir mendil gibi yanan alnıma dudak olacak sanıyorum mavi gözlü dev bir gecede yitirdiğim dev şimdi anlıyorum ki sevdalara mezar oldu bahçesinde ebruliiii hanımeli açmayan ev...