Uyanış

Kimse anlatmıyor mu, ben mi anlamıyorum, Katilimi sevenler beni nasıl severler? Bu olanlar doğru mu, rüya mı görüyorum. İstila etmiş yine köyümüzü fareler. Gördüm göreceğimi artık haykırıyorum: Nurumuz sönmez bizim, tepemize binenler. Dağlanınca gözlerim, sandılar sönüyorum, Gören de görmeyen de kalpleriyle severler. Bu kadar uyku yeter artık uyanıyorum, Uykunun bedelini niceleri öderler. Kervanımı bulup kavuşmak istiyorum, Vuslatın bedelini ödemedin ki, derler. Bıktım fani olandan, sonsuzluk diliyorum, Ben dururken burada bebeleri gömerler. Agâh olmasam bile bir şeyi biliyorum, O'ndan geldi her mahluk, yine O'na dönerler.