Herat Ta Mutluluk

Ta buralara geldim Çekerek bu çizgileri, Öylesine; Yeşilli mavili bir cami, Altı yassılmış bir minare, İki ya da üç mezar, Ermiş bir şairin anıları, Timurla soyunun adları. Rast geldim yüzgünlerin rüzgarına. Kumla örttü geceleri, Kamçıladı kaşımı, kavurdu göz kapaklarımı. Şafak: Kuşların saçılması Ve taşlar arasında köylülerin ayaksesleri olan Suyun söylentiler yayan sesi. (Ancak su da aldı tozdan nasibini.) Ovada homurtular, Görünüşler Yitişler, Kil sarısı kasırgalar Düşüncelerim gibi, dönüyorlar Otelin odasında, tepelerde: Bir develer mezarlığı bu diyar Ve benim düşüncelere dalışımda Hep aynı çöken suratlar. Rüzgar, o harabeler efendisi mi Benim tek ustam? Aşınmalar: Gitgide büyür zerre. Ermişin türbesinde, Bir çivi çakmıştım Kurumuş ağacın derinine, Öylesi değil, Diğerleri gibi, kem göze karşı: Kendiminkine karşı. (Bir şeyler söyledim: Rüzgarın alıp götürdüğü sözcükler.)