Maithuna

Gözlerim keşfeder seni çıplak ve örter seni ılık yağmuruyla bakışların * Seslerden bir kafes açılır Sabaha daha ak baldırlarından geceki kahkahandan ve yapraklarından ay gibi bluzunun sen yataktan sıçrarken * Elenen ışık şakıyan sarmal sarar aklığı Chiasm uçuruma dikili * Günüm patladı gecende Çığlığın sıçrar parçalar içinde Gece yayar gövdeni yıkayarak altında gövdelerinin düğüm İşte yine senin gövden * Dikey saat yağmursuzluk döndürür ışıltılı tekerlerini Bıçaklar bahçesi aldatılış ziyafeti Bu yansımalar arasından girersin incinmeden ellerimin ırmağına * Ateşten hızlı yüzersin gecede gölgen daha belirgin okşayışlar arasında gövden daha siyah sıçrarsın olanaksızın kıyısına nasıl ne zaman çünkü evet ayak direyişler Kahkahan yakar giysilerini kahkahan ıslatır alnımı gözlerimi nedenlerimi Gövden yakar gölgelerini Sallarsın bir korku trapezinde çocukluğunun zorbalık günlerini izlersin beni uçurumun ucundaki gözlerin sonuna kadar açık sevişerek uçurumun ucunda Gövden daha belirgin Gövden daha siyah Gülersin küllerine Burgonya dili soyunuk güneşin uykusuz kum tepeciklerinden oluşan ülkeni yalayan dil çözük saç dilin kırbacı konuşulan dil sırtında, gevşetilmiş dantellenmiş göğsünün üstünde seni söyleyen yaz mahmuzlanmış harflerle yadsıyan seni dağlanmış imlerle seni soyunduran giysi seni bilmecelerle giyindiren yazı benim gömülü olduğum yazı saçın çözük büyük gece salınır gövdenin üstünde bir testi sıcak şarap dökülmüş tüzenin yazıtları üzerine uluyan çıplaklık ve sessiz bulut bir yığın yılan bir üzüm salkımı çiğnenen ayın çıplak tabanlarıyla ellerin yaprakların rüzgarın yağmuru gövdende gövdemde gövdende Saçın çözük kemik ağacının yaprakları göksel kökler ağacı güneşten geceyi içen et ağacı Ölüm ağacı * Dün gece yatağında üç kişiydik: Ay sen ve ben * Açarım dudaklarını senin gecenin nemli oyuklar doğmamış yankılar: Beyazlık boşalması zincirlerini koparmış suyun * Uyumak uyumak içinde ve daha iyisi uyanmak gözlerimi açmak merkezinde siyah beyaz siyah beyaz uyumayan güneş olmak belleğinin ateşlediği (ve belleğinde anım olmak) Ve yine bitki özü göğe doğru kalkar (ateş çiçeği, adın alevdir) Fidan çıtırdayan (yağmuru parlak karın) Dilim orada (Gülün yanar karda şimdi işte (mühürlerim cinselliğini) şafak karanlıktan kurtaracak Çev: Ali Cengizkan