Sevgiliye Son Veda...

Gidiyorum işte prenses, ne umutlarla geldim nasıl dönüyorum… Yabancı değilim gerçi bu ruh haline. Dönmüşüm geçen seneye, gene mecbur kaldım uzaktan sevmeye. Dayamışım kafamı cama hala daha bekleyebiliyorum seni gelecek diye. Bu derece salak bi haldeyim, bu kadar salak olacak kadar seviyorum yok olmuş sanki aklım. Hala daha bi şaka sanıyorum 11.ay ı mızı doldurduğumuz bu günde, Acaba bana sürpriz mi yapacak ta dönecek diye gözlerimi dikmişim cama seni bekliyorum… Ama bilmiyorum ki sen geri dönmemek üzere gitmişsin. Aslında biliyorum ama bunu kendime itiraf etmeye korkuyorum… Çekiyorum kafamı camdan sen kazandın gene hayat… Erteliyorum umutlarımı başka bi zamana artık. Seni göz göre göre ellerimle teslim ediyorum Zor bi hayata başlıyorum şimdi. Dayanmaya çalışacam yapamıyacam biliorum ama mecburum, Sevdamı içime atıcam… Sonsuza kadar bekliyecem, bilmiyorum o sonsuzlukta sen olacakmısın gene ama, Olmasan da bu dünyada ümit kesmek yok!, belki öbür dünyada… Her ne kadar sevsen de başkasını prenses, Sende biliyosun ki benim kadar kimse sevemez. Senin için atacak hep bu kalp, senin olma ihtimalinin verdiği umut ateşiyle… Karanlıklar içerisinde bir köşede hep sana tapacak. Seni sevmekten hiçbir zaman usanmadı, beklemekten de bıkmayacak. Ve bir tek senin için ağlayacak… Olur ya bir gün vazgeçersen, tekrar prensesi olmak istersen, Bil ki tek telefon yetecek orda, yanında olmak için. Her zaman olduğu gibi… Belki yanlış bi zamanda senden uzakta yaşadı aşkı bu kalp. Ama bil ki doğru zamanda yaşamak için hep hazır olacak… Bunu aklından çıkarma yeter benim için: Bir köşede sana tapan, seni canından çok seven birinin olduğunu, Kaldığında karanlıklarda hep hatırla… Seni bu sefer daha mutlu edecek birinin beklediğini unutma sakın. Bir daha nerede, nasıl, hangi sıfatla olur bilmiyorum ama, Görüşürüz Melek Yüzlüm