Uzaklardan

"Sarardım,soldum benzim". Ağlarken,yüreğim hep taştı. Çok,hasret çektim. Çok,bekledim. "Gözyaşı,sel gibi aktı". Durgunluğum,beni çekti. Öte,uzağa. Haysiyetimi,gururumu hiçbir zaman kaybetmedim. "Gözlerim,kanlı kırmızı". Sabahım,güneş sarısı. Akşamım,simsiyah karası. Rengim,bayat yorgun. "Savaşı,düşünmedim". Kavgaya,girdim. Her,kavgada bulundum. Ama,kimliğimi kaybetmedim. "Gülmeyi,belki beceremedim". Ağlamayı,hiç başaramadım. Sevmeyi,belki biraz bildim. Sevilmeyi,hiç çözemedim. "Yanlışlıkların,üstüne gittim". İp,gibi çektim. Sonra,yorgan gibi örttüm. Ama,hiçbir zaman düşmedim. "Hep,uzaklara baktım". Hep,bir şeylerin peşinden koştum. Sayfalarım,yarım kaldı. Kaleme,alamadığım sayfalar. "Acıları,bir kağıt gibi". Kederleri,bir yorgan gibi. Kavgaları,bir silah gibi. Kendimi,bir ipin kucağında hissettim. "Hatalarımdan,elbet ders almayı başardım". Hatalardan,nice o hatalarımdan. İçinden,belki de kalkamayacağım hatalarımdan. "Doğruyu,gördüm". Yanlışı,ayırt ettim. Her,birini ince eleyip sık dokudum. Karlı çıktım mı? Zararlı çıktım mı? Bilmiyorum.