Aramak için en az iki harf yaz.
1915'te Toroslar'ın kuzeye bakan yamaçlarında, Meyre köyünde doğdu, 30 Ekim 1994 tarihinde Ankara'da vefat etti. İstanbul'da Davutpaşa Ortaokulu'nu ve Pertevniyal Lisesi'ni bitirdi. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nde okurken başladığı öğretmenliği 1969'da sağlık nedeni ile emekliye ayrılıncaya dek sürdürdü. Mardin, Akhisar, Eskişehir, Amasya, Konya ortaokul ve liselerinde öğretmen ve yönetici olarak çalıştı. Edebiyatçılar Derneği onur üyesi, Türkiye Yazarlar Sendikası üyesi idi. Şairliği, halk kültürü araştırmacılığı ve öğretmenliği kişiliğinde birbirinden ayrılmaz ögeler olarak yer alan Oğuz Tansel Varlık, Yelken, Aydınlık, Yeditepe, Kaynak, Dost, Güney, Türk Sanatı, Kıyı, Türk Dili dergilerinde yayımladığı şiir ve yazılarıyla tanındı. Masallar derledi. Typen Türkischer Volksmarchen (Türk Masal Tipleri Kataloğu) 'na en çok katkıyı yapan araştırmacı oldu. Ölçülü uyaklı ilk şiirleri 1937'de Servetifünun'da ve Varlık dergisinde, ilk yazıları Halk Bilgisi Haberleri'nde yayınlandı 1940'dan sonra serbest şiire geçtiği görüldü. Toplumsal gerçekçi çizgide sevgi, kardeşlik, özgürlük, barış, eşitlik temalarını işlediği şiirlerinde yalın bir söyleyişe ulaştı. 1940 kuşağının toplumcu gerçekçi şairleri arasında yer alan Oğuz Tansel'in lirik ve kendine özgü bir şiiri vardır. Yapıtları, İngiliz, Fransız, Alman, Danimarka ve Kore dillerine çevrildi. Bestelenen şiirleri 'Salkım Söğüt' adlı yoğunçalarda seslendirildi. Ölümünün birinci yıldönümünde dostları, anısına, Üç Kanatlı Masal Kuşu: Oğuz Tansel başlıklı kitabı çıkardılar.
Adamlar; yolağzında çömelekalmış, Alınları, elleri çizgi çizgi; Zincirlenmiş gibi düşüncelerden Kaygılar içinde yüzleri.…
1. Tanyerinde zakkum çiçeklerinin, Manavgatlı Karasu gürlevüğü,…
Bir tren düdük çalarak gitti, Bıçak bıçak poyraz esti dostlarım. Ezildikçe ezen bir dağ içimde, Güz sonu bahçesine döndü dört yanım…
Sevgi dolu yürekleri, Canım dünya çocukları: Işık özünden hamuru. Mayası kardeşlik, barış,…
Düşleği yalazlayan buyruklar Yüzünüzle bin Hayınlığa utku dersimiz Yıldızları ayağılında yumalı…
Şehir, şehirdir, köy, köy; Adamlarından, işlerinden belli. Bura dağ, ora deniz Ovalar hepten sahipli.…
I Yürümek yol yordam öğretir Kuşun özgürlüğü uçtukça büyür…
Durma yok düzeninde, değişme var Gün gün ışık, mevsim mevsim çiçek. Güçlü yasaların görkemli, yavuz Renkler konuşur susunca sular.…
Söylediğin türkü korkuturdu beni Yüreğimde kaygıların zehri Ayrılık çaldı kapımı…
Çok geç duydum uzak gurbette: Esenboğa yemiş canlarımızı, Ateş düştü, yüreğimde koptu tel, Can dayanmaz, donar kan,…
Dağ etekleri ağarmak üzere Tepeleri karanlık Analar çocuk doğurur Yiğit ola er ola…
Tadını ben bilirim, rengini kimse bilmez, Duyunca olduğum yere yığılıverdim. Rengini yitirmeden çiçeklerimiz, Acı haber tez ulaştı sevdiğim.…
Devran değişti çocuğum! Son savaşta oldu bu kötü işler: Kiminin göğsü kabardı, kudurdu: Çoğunun gözü doldu.…
Her sabah yürekten selâmladığım, Baharda süslü, kışın çırçıplak, Ana, kardeş gibi düşünürüm, sevgili Bir halin var pek dokunur içime;…
İlk ışık saygıyla selamlar dallarını, Başın ufuklar ötesinde güler. Rüzgârların dilinden yaprak yaprak anlarsın, Üstünde sevgisi cıvıl cıvıl serçeler.…
15 / 30 gösteriliyor
Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.
