Çocukluğumu Getirin Bana...

Bir sağanagın altında Ellimde şarap sişesiyle ıslanacağım aklıma gelmezdi Misketlerimi sayarken... Cocuklugumu getırın bana! Sıkıldım büyümekten... Sadece Bısıkletımın tekeri patladıgında yıkılırdı dunyam... Ve ilk askımla, Vaktinden once bozarken orucu, Tum sevaplara bedeldi o haram... Sonra birden avcumdan akıverdi zaman! Büyüdüm.. Ve büyüdükçe gördüm ki; Yalanmıs o şairlerin anlattığı asklar... Ama yine de güzeldi İmkansız yüzlerde dirilen yalanlar... Kendime şaşıyorum... Ben ne zaman buyudum de Sevda siirleri yazar oldum? Farkında olmadan ne çok sevmişim meğer.. Sarhoşluğum, aykırılığım dün gibi hatrımda... Peki nerde simdi o sevgililer? Cocukluğumu getirin bana... Ayrılık siirleri yazmak istemiyorum artık! Misketlerimi nerde unuttum kim bilir... Ve saklambaç oynarken öptüğüm sevgilim; Nereye saklandın? O gün bügündür ebeyim... Seni yitirdiğim günden beri, Sobeliyor beni bütün yalanlar... Oysa, Daha dün yama yapıyordum bisikletimin tekerine Ben ne zaman sevdim ki bu kadar?