Duvarlardan Düştü Gölgen

Gülüşünü ufkuma asıp da gittiğinden beri Burada yeşermedi hiçbir bahar.. Hala yaşadığını sanıyorlar bu evde Yüzümün tebessümüne aldanıp da Kapımı çalan arkadaşlar... Oysa ki Çoktan düştü duvarlardan gölgen Artık kapının tokmağına iliştirilen gazeteler yok... Şimdi nerde Burnuma gelen kızarmış ekmeğin kokusu? Uykusuz geceler eskisinden daha çok... Ben, Seninle uyandığım sabahlara vurgunum... Ne güzeldi öyle değil mi Öncesinde yaşanılan karanlık? Sen eksik etmezdin rakıdan sonra kahvemi Ama o günden sonra " Fincanlar bile telve tutmuyor artık..."