Güzden Kalma..

Ne zaman yüzüme baksan, Bir sağanak başlıyor hemen. Sanki gökyüzünün bütün bulutlarını, Toplayıp geliyorsun.... Tutuluyor güneşim, Karanlığa kesiyor her yer... Dinmek nedir bilmiyorsun... Sen de mevsimler hep kararsız. Bir gün rüzgarlısın.. Bir gün kar-boran, Bazen de yüzünde çiçekler açar. Ama şimdi, bulu-bulut bakıyorsun. Yabancı değil, Güzden kalma bu yağmurlar... Eski hüzünlerle geliyorsun Dilinde söylenmemişler... Gözyaşların donup kalmış kirpiğinde. Üşüyorsun... Bir zemheri gibi çökmüş üstüne geceler..... Kirpiğinde duran buzların, Eirir gider tek bir öpüşle... Korkmazsın sonra gecelerden... Yüzünde çiçekler açar yine bir sabah.... Sen yeter ki, Çek şu bulutu gözlerimden.....