Mendili Çöpe At

Sevdiğim bu neyin hüznü böyle? Sil gözlerinin yaşını... Ayrılık dediğin gelir geçer, Teslim olma mendile..... İlk kez ayrı kalmıyoruz Biz seninle alışığız. Görüyor musun bak! Ayrılık günlerinde daha bir aşığız..... Böyle geldi yıllarca Bırak böyle gitsin... Bizden aldığı bir şey yok nasıl olsa Ama biz bu vedalardan çok şey öğrendik... Mücadeleyi... Vazgeçmemeyi mesela? Basmadık mı bağrımıza hasretlerin en güzelini... Nedir ayrılık dediğin söyle? Yıkar mı sevdayı..... Yaşadığımız günün her hangi bir saati değil mi sadece? Alıştığımız bir şey ayrılık Tıpkı uyumak-uyanmak, Sabah kalktığında okumak gibi bir gazeteyi..... Ağlamak... gülmek, Susmak ve konuşmak gibi olağan..... Sabaha mahkum bir gece... Rüzgara mağlup bir bulut... Aşkın içine gizlenmiş sevimsiz bir bilmece. Cevabı; yalan! ! ! Şu mendili at artık çöpe.....