Paradoks

I İlk başta, Ben bile inanamadım sevdiğime... "Yok olmaz" dedim. "Dün bir-bugün iki, bu sevgi nerden çıktı böyle? " II Sonra yaşamaya başladım seni... Yaşadıkça benimsedim. Tanımlandı tüm duygular. Çoğaldım... çoğaldım... Yanındayken hiç eksilmedim Sevdanın ta kendisiydi o akşamlar... III Sonra bir sabah, Aldın başını gittin... O günden bugüne yasaklandı umutlar... Döner gibi oldun, dönmedin... Sever gibi oldun, söylemedin... Gitsen de benimleydin... Zor oldu ama, sensizlikten türettim seni Bilki bu yüzden, Sana hiç "gel" demedim... IV Derken tamamen gittin... Kimseler inanmadı. Çoğalttığın adam; Her akşam azalmaya başladı, O günden bugüne.. Giderken sormamıştım sana; "Dün bir bugün iki Bu ayrılık nerden çıktı böyle? "