Sızar Giderim Sevgilim

Bir gün sızar giderim düşlerinin arasından Bilinmezliğe doğru... dönmeksizin Kollarından alır ölüm çiçeği katar beni toprağa... Orada büyür-orada yaşarım Altında yattığım toprağın üstünü kendim süslerim....! Sıktı bu dünyanın yalan sahnesi Her perdede azaldım-eksildim. Beni bitirenler oldu... Onlara inat hayata hep yeniden başladım Gün gelir oyun biter...göçerim Alkışlayanlar da olur belki Aldırmam! yalandır! Tek kişilik saltanatım var benim Yaşarken kendim kurdum... Can verirken yine ben yıkarım....! Arkadaş kim? Dost kim? Sevgili kim? Onlar yoktu.... Ben yaşadığım için yer etti hepsi. Sonra aynaya baktım Ne kadar bende'ler diye Kendime can alıcı sorular sordum Gözlerimde hiç birisini bulamadım... Oysa insanlar vardı bir zaman Beraber gülüp ağladığım... Ne zaman aradıysam yakınımda onları? Kayıptılar.... sormadım... nerede olduklarını merak etmedim gayet barizdi barınakları benim olmadığım bir yerde ve benden çok uzaktaydılar..... sabaha karşı ben kaldım köşelerde! caddelerde ben çaldım sabahı geceden! Uyudum uyandım.... Kenti kendime dost edindim zorla. Şarapla kafayı bulup Demli çayla ayıldım.... Şimdi her gece şarkım çalıyor sokaklarda Duyan olur bestemi. Eşlik eder tanımadığım suretler Herkes kendi evinde mırıldanır. Bense her hecede kendimi idam ederim Ve bu bütün sevenlerin ortak şarkısıdır.... Sevgilim sen de o şarkıyı duyarsın bir gün Ve senin de diline dolanır söylersin Ama ben o gün düşlerinin arasından, bilinmezliğe doğru dönmemecesine sızar giderim.....