Sustuğun Gecede Kal

Kimsesizliğini nereye saklayabilirsin? Belki susuşlarına... Belki gecelerce söylediğin şarkılara... Ya da kimsenin inanmadığı Ama söylerken kendini iyi hissettiğin Yalanlarına....... Sen bu çaresizliğini saklayamazsın Ele verir kendini, Çok önceden kaybetmiş gözlerin.... Sen bundan böyle ağlayamazsın! Senden çıkar ama, Sensizliğe damlar gözyaşların..... Çünkü yoksun kendine bile..... Oysa ben seni bulmuştum Düşlerimdeki seni, Sana bir gece sunmuştum? Kaçmıştın kendinden, "Bu ben değilim" deyip, Susmuştun.. O anda tükenmişti kelimelerim Suskunluğun bana bulaşmıştı... Ve ben kimseyi o anki kadar, Sevmemiştim....... Sustuğun gecede kal, Ve sonsuza kadar konuşma sevdiğim.....