Günler Geçmiş Buralardan

Yokuşu bitirince artık görünecektir Kırmızı cumbasıyla aşı boyalı evin Ellerini tutunca bir çocuk gibi sevin Bir beyaz pırıltılı tepside kahve getir Konuş gülümseyerek, hatırla, bir an düşün Fakat ne kadar büyümüş cumbada duran ıtır Kaybolan günlerinden bulduğum parçalardır Resimler, bir seccade, gözlerin ve gülüşün Günler geçmiş buradan sanki bırakmadan iz Mevsimler arkasında sürüyüp mevsimleri Bak gene pencerende cami güvercinleri Odan gene aydınlık, gene ferah ve temiz Bu acayip çiçekler, hiç bitmeyen bu bahar Basma perdelerine hangi iklimden gelir? Yedi veren gül gibi dört mevsim çiçek verir Pencereye dizdiğin aydınlık sardunyalar Değecek merdivende ayaklarıma kedin Gözlerime bakacak beni hatırlar gibi içimde söylenecek bir lakırdı var gibi Ve şaşıran sevinci yüzümde saadetin