Kırk Haramiler!

Kırk Haramiler'in katlettiği bir şehirdir gönlüm! Sevgi hazinemi yağma eden, hâyal tüccarları! Ruhumun izbe karanlıklarındaki ışık; nerelerdesin? Yüreğimi bir kaya gibi oyan, vicdansız duygular! Çekilin artık, gözlerimin sonsuz ufukları'ndan! Yıllar yılı, kuru bir sevgiye hasret gönlüme dokunmayın! Mutsuzluğun cirit attığı her yer, bir mezardır bana! Hicaz ve Hüzzâm şarkılar'la doldurdum, gönül kadehlerimi! Şerefine içtim, şerefsiz sevgilerin! Şu sahte dünyada, sarhoş olmayan güzellik kalmamış zaten! Balıkçılar'ın 'heyamola'çektiği saatlere ayarlanmış kalbim! Dalgalar, denizlere; geceler yıldızlara darılmış! Tutunacak bir dal kalmamış gibi; herkes aynı ip'e sarılmış! Oysa Amerika'nın keşfi değil, hayatımızın dünkü dersi! İki kere iki'nin dört etmediği bir dünyadayız artık! Hayatımızda hiç görmediğimiz bir rüyâdayız artık! Sevgi'nin beş para etmediği ülkelere, ayak basmam bir daha! Bir daha'Kalbi Kırıklar Sokağı'nda, selâm vermem istemeyene! Hasret şarkılarıyla tükettiğim bir ömür yeter bana! Yeter artık 'Vefâ Bilmezler Yurdu'nda horlanıp, dışlandığım! Yetmez mi ey aynalar, bu genç yaşta, bu kadar yaşlandığım? Sevgi'nin ve iyi niyetin, peynir-ekmek gibi sömürüldüğü; Bu, başı bitlenmiş, umarsız dünyada; kötüler baştâcı işte! Yalan, vefâsızlık, kin,gözyaşı ve hüzün; en güzel beste! Yalan mı bu serzenişlerim, boşuna mı bu yanışı, gönlümün? Bir ağaç kovuğu'nda, hür yaşayan böcek kadar, hükmümüz yok! 'Kahrolsun sevgisizler ve zâlimler' demeye gücümüz yok! İşte böyle ah'larla, vah'larla geçiyor ömrüm, Kırk Haramiler'in katlettiği, bir şehirdir gönlüm! ..